تبلیغات
دریای بیکران - جدایی مومنان از کافران
سوره بقره

سوره بقره بى‏ خلاف مدنى است. احمد بن محمد بن ابراهیم با اسناد از عكرمه روایت مى‏ كند: نخستین سوره‏ایى

كه در مدینه نازل شد بقره است.

الم ذلِكَ الْكِتابُ (آیات 2- 5). ابو عثمان زعفرانى با اسناد از مجاهد نقل مى‏ كند كه چهار آیه اول بقره [بعد از بسم الله‏]

درباره مؤمنان و دو آیه بعد درباره كافران و سیزده آیه بعدى درباره منافقان است.

إِنَّ الَّذِینَ كَفَرُوا ... (آیه 6). ضحاك گوید: این آیه درباره ابو جهل و پنج تن از خاندان وى نازل شد. كلبى گوید: درباره یهود

است.

وَ إِذا لَقُوا الَّذِینَ آمَنُوا ... (آیه 14). كلبى از ابو صالح از ابن عباس روایت مى‏ كند كه این آیه درباره عبد اللّه بن ابىّ و

یارانش نازل شد.

 بدین شرح كه یك روز بیرون آمدند و به عده ‏اى از صحابه پیامبر برخوردند. عبد اللّه به یارانش گفت اینك بنگرید

كه چگونه این سفیهان را از شما بر مى‏ گردانم. پس پیش رفت و دست ابو بكر را گرفته گفت: مرحبا به صدیق و سرور

بنى تیم، پیر مسلمانان و یار غار پیغمبر (ص) و بذل كننده مال و جان.

سپس دست عمر را گرفت و گفت: مرحبا به سرور بنى عدى، داور نیرومند طبق دین خدا و بذل كننده مال و جان براى

رسول اللّه (ص). سپس دست على (ع) را گرفت و گفت:

مرحبا به پسر عم و داماد رسول خدا و سرور بنى هاشم بعد از رسول خدا و دو گروه جدا شدند. آنگاه عبد اللّه بن ابىّ

به یارانش گفت رفتار مرا دیدید؟ شما نیز همین روش در پیش گیرید. یاران او را ستودند. ابو بكر و عمر و على (ع) نزد

پیغمبر (ص) آمده خبر باز گفتند و آیه مورد بحث نازل شد.

                        ترجمه اسباب نزول ذکاوتی، ص: 17






طبقه بندی: شان نزول آیات،
برچسب ها: شان نزول، مومنان، کافران،

تاریخ : یکشنبه 26 شهریور 1391 | 10:13 ق.ظ | نویسنده : مریم سبحانی | نظرات